Jimi Hendrix

Pablo Hasan · Wysłany: Sro Mar 05, 2008 8:36 Temat wpisu:

/pomijając jego umiejętności gry na gitarze/ .... teksty też miał fajne ....

Niraham · Wysłany: Pią Mar 07, 2008 2:51 Temat wpisu:

Rzadko kto lubi dziś Jimiego, bo jego muzyka jest brudna. To nie są sterylnie nagrane w laboratorium rzeczy. Jimi wydał tylko 3 oficjalne albumy za życia (każdy na AllMusicGuide dostaje 5 gwiazdek). Były one przełomowe i doskonałe pod wieloma względami. Tymczasem jak twierdza niektórzy jego fani by miec cała dyskografie Hendrixa trzebaby miec poleczke na ok 500-1000 plyt. Ten czlowiek nagral tyle przez 4-5 lat! Był po prostu zrośniety z instrumentem. Kwestia techniki... Trzeba zrozumieć, że lata 60-te i 70-te to inny paradygmat muzyczny. Nikt się wtedy nie wyścigował kto potrafi zagrać szybciej, bo prędkość nie sprawia, że lepiej da się wyrazić piękno. Santana dawno temu mowił o McLaughlinie, że nie potrafi on sie juz zatrzymac na dźwięku by wybrzmiał, że potrafi tylko ładować kawalkady nut, które mogą znaczyć mniej niż jedna zagrana we właściwym miejscu i czasie i z odpowiednim czujem... Ale takie rzeczy Santana mówił dawno temu

. Wracajac do tematu... To czym Jimi wyprzedzał o tysiąclecia wszystkich po nim to coś, co nazwałbym "pojemnością wyobrażeniową". Nasłuchałem się muzyki Jimiego pewnie tysiące godzin. Dlaczego mnie nie znudził? Bo tam zawsze można odkryć coś nowego, coś, co zaskoczy. Jego improwizacje były improwizacjami, a nie - jak to robią niektórzy sprawnościowcy - pokazaniem, że potrafi się zagrać tak samo jak na płycie. Poza tym nie potrafię tego, co on robił rękami objąć swoją wyobraźnią. Tymczasem tacy akrobaci jak Vai czy Satriani są już obliczalni, bo nie wychodzą poza granice własnych możliwości, poza to, co - jakby sie wydawało - mozna zagrac. Tymczasem to jest wlasnie cecha Jimiego - ciągłe sięganie po więcej, wykraczanie poza dotychczasowy schemat, poza ramy narzucone przez zastaną kulturę muzyczną. Jimi był twórcą i rewolucjonistą, nie sportowcem akrobatą. Dla muzyki Jimi Hendrix był tym, kim dla nauki Albert Einstein, który do góry nogami postawił zastaną fizykę i do dziś jest twarzą-ikoną genialnego naukowca-samouka... Oczywiście przyszli potem jajogłowi, którzy potrafili zrobić dokładniejsze obliczenia itp., ale to Einstein gruntownie zmienił postrzeganie czasu i przestrzeni! Smile

Ktoś mi kiedyś powiedział, że Stevie Ray Vaughan przekroczył Hendrixa, bo umiał to, co on tylko doprowadził to do perfekcji. Respekt dla SRV, ale nie był w 10% tak twórczy jak Jimi. Poza tym niemal wszyscy gitarzyści, nawet Ci supersprawni biją pokłony przed Hendrixem. Dlaczego takiego szacunku dla Hendrixa nie ma na tym forum? Być może Ci późniejsi mistrzowie sprawnosci mają jednak szersza muzyczna świadomosc niż niktórzy użytkownicy tego forum.

Dementuję też, że Jimi był złym człowiekiem. Był łagodny i wstydliwy. Nie lubił wywiadów. Wolał grać. Jego językiem była muzyka. Jeśli chodzi o ćpanie... Tak! Ćpał, zwłaszcza LSD. Ale pokażcie mi drugiego takiego człowieka po LSD, który tworzy taką muzykę. Wielu ćpało, ale Jimi tylko jeden. A może żeby to skumać samemu trzeba być doświadczonym... So... Have You Ever Been Experienced? Well, I Have...

Smar · ~user Dołączył: 26 Sty 2007 Wpisów: 156 Miasto: Zawada

nic dodać nic ująć

Juhas · Wysłany: Sob Mar 08, 2008 8:31 Temat wpisu:

Mój ojciec słuchał Hendrixa.
Ja...hmmm....coś mi nie pasuje w jego stylu, ale ogólnie, jak go słyszę, to oczywiście nie przełączam. Jednakże piosenka(nie wiem, czy to jego, czy po prostu cover) "Watchtower" wywarła na mnie ogromne wrażenie. To mistrzostwo świata.

W każdym razie wielki szacun dla niego za to co robił i jak robił. I, że faktycznie dał podwaliny późniejszej muzyce rockowej.

BTW, z tego co słyszałem, to nie było dla niego żadnej różnicy, czy gra na lewo, czy praworęcznej gitarze. Tzn. wiadomo, że wolał na leworęcznej, ale jak mu dali praworęczną to nie miał żadnych problemów Smile

A to wymaga dużych umiejętności.

Niraham · Wysłany: Nie Mar 09, 2008 12:30 Temat wpisu:

Nie wiem czy umiał grać na prawą i na lewą stronę, nigdy go nie widziałem grającego na prawo (Jimi byl oczywiscie leworeczny). Chodziło chyba o to, że mógł mieć struny założone tak jak do gitary praworęcznej i potrafił grać. Widziałem filmik, na którym na backstage'u Keith Richards pokazuje Hendrixowi gitare...ten bierze ją do ręki, obraca na lewo i... gra. Smile

A All Along The Watchtower to faktycznie chyba numer z największy polotem... Hendrix grał w nim na basie, na akustyku i na gitarze solowej. Smile

Tylko bębny robił Mitch Mitchell. Smile

Natomiast z koncertów Hendrixa polecam gig ze Sztokholmu 1969 r. i z Berkeley 1970 r. Jakość nagrania jest w nich chyba najbardziej dostosowana do wspolczesnego ucha. A ja i tak najbardziej lubie koncert z Royal Albert Hall... Smile

Wszystkie te koncerty są zarejestrowane na video i polecam tym bardziej zobaczenie ich z obrazem. Świetny dokument zrobiła też VH1 w serii The Legends. Znając Hey Joe, Fire, Purple Haze czy Foxy Lady wie sie o Hendrixie tyle, co o kuchni włoskiej wie ten, co jadł makaron.